سرقت ادبی چیست و چگونه در مقاله خود از آن اجتناب کنیم؟

"دزدیدن و به اشتراک گذاشتن عقاید یا سخنان دیگری به عنوان مال خود"

- فرهنگ لغت مریام وبستر

در دنیای پر اطلاعات امروزی، یکپارچگی آثار مکتوب بیش از هر زمان دیگری حیاتی است. یکی از بزرگ ترین تخلفات در نویسندگی دانشگاهی و حرفه ای سرقت ادبی است.

در هسته خود، سرقت ادبی یک عمل فریبنده است که پایه های اخلاقی کار علمی و مالکیت معنوی را تضعیف می کند. اگرچه ممکن است ساده به نظر برسد، سرقت ادبی در واقع یک موضوع چند وجهی است که می تواند به طرق مختلف آشکار شود - از استفاده از محتوای شخص دیگری بدون استناد مناسب تا ادعای ایده دیگران به عنوان ایده شما. و اشتباه نکنید، عواقب آن شدید است: بسیاری از موسسات سرقت ادبی را به عنوان یک جرم بسیار جدی به ویژه کلاس های زبان فرانسه در بریزبن.

اشکال مختلف سرقت ادبی

این فقط در مورد کپی کردن متن نیست. موضوع اشکال مختلفی دارد:

• استفاده از محتوا بدون اعتبار دادن به مالک واقعی آن.
• استخراج یک ایده از یک قطعه موجود و ارائه آن به عنوان جدید و بدیع.
• عدم استفاده از علامت نقل قول هنگام نقل قول از کسی.
• در نظر گرفتن دزدی ادبی در همین دسته.

دزدی کلمات

یک سوال متداول این است که "چگونه می توان کلمات را دزدید؟"

درک این نکته مهم است که ایده های اصلی، پس از بیان، به مالکیت معنوی تبدیل می شوند. در ایالات متحده، قانون بیان می‌کند که هر ایده‌ای که به شکل ملموس بیان و ضبط می‌کنید - خواه مکتوب، ضبط شده با صدا یا ذخیره شده در یک سند دیجیتالی باشد - به طور خودکار توسط حق چاپ محافظت می‌شود. این بدان معنی است که استفاده از ایده های ضبط شده دیگران بدون اجازه، نوعی سرقت محسوب می شود که معمولاً به عنوان سرقت ادبی شناخته می شود.

سرقت تصاویر، موسیقی و ویدئوها

استفاده از تصویر، ویدیو یا موسیقی از قبل موجود در کار خود بدون درخواست اجازه از صاحب قانونی یا بدون نقل قول مناسب سرقت ادبی محسوب می شود. اگرچه در موقعیت‌های بی‌شماری غیرعمد است، اما سرقت رسانه‌ای بسیار رایج شده است، اما همچنان یک کلاهبرداری محسوب می‌شود. ممکن است شامل موارد زیر باشد:

• استفاده از تصویر شخص دیگری در نوشته های ویژه خود.
• اجرا در یک آهنگ موسیقی از قبل موجود (آهنگ های جلد).
• جاسازی و ویرایش بخشی از ویدیو در کار خود.
• قرض گرفتن تعداد زیادی از قطعات و استفاده از آنها در ترکیب بندی خود.
• بازآفرینی یک اثر تصویری در رسانه خودتان.
• ریمیکس یا ویرایش مجدد صدا و فیلم.

سرقت ادبی چیزی فراتر از کپی برداری غیرمجاز یا یک نظارت گاه به گاه است. این نوعی کلاهبرداری فکری است که به طور جدی پایه های اعتماد، صداقت و اصالت را در محیط های علمی و حرفه ای تضعیف می کند. درک اشکال مختلف آن برای حفظ یکپارچگی در همه انواع کار بسیار مهم است.

چگونه از سرقت ادبی در مقالات خود جلوگیری کنید

از حقایق ذکر شده در بالا روشن است که سرقت ادبی یک عمل غیراخلاقی است و باید به هر قیمتی از آن اجتناب شود. هنگام نوشتن یک مقاله، هنگام برخورد با سرقت ادبی با مشکلات زیادی روبرو می شوید.

برای جلوگیری از این مشکلات در اینجا چند نکته در جدول وجود دارد که به شما کمک می کند:

پیمایش خط باریک بین تحقیق و سرقت ادبی

تحقیق از روی کار منتشر شده قبلی اشتباه نیست. در واقع، تحقیق از روی مقالات علمی موجود بهترین راه برای درک موضوع شما و پیشرفت های بعدی است. چیزی که اشکالی ندارد این است که متن را می خوانید و آن را دوباره بیان می کنید و بیش از نیمی از آن شبیه به محتوای اصلی است. سرقت ادبی به این ترتیب رخ می دهد. برای جلوگیری از آن، پیشنهاد این است که تحقیق را به طور کامل بخوانید و دوباره بخوانید تا زمانی که ایده اصلی را به وضوح درک کنید. و سپس با توجه به درک خود شروع به نوشتن آن با کلمات خود کنید و سعی کنید تا حد امکان از مترادف متن اصلی استفاده کنید. این تا حد زیادی احمقانه ترین راه برای جلوگیری از آن است.

عواقب گرفتار شدن برای سرقت ادبی:

• لغو انشا کار ارسالی شما ممکن است کاملاً نادیده گرفته شود و بر نمره دوره شما تأثیر بگذارد.
• طرد شدن. مجلات یا کنفرانس‌های آکادمیک ممکن است ارسال‌های شما را رد کنند و بر پیشرفت حرفه‌ای شما تأثیر بگذارند.
• مشروط تحصیلی. ممکن است شما را مشروط دانشگاهی کنند و شهرت شما در برنامه آموزشی شما به خطر بیفتد.
• ختم. در موارد شدید، دانش آموزان ممکن است از مؤسسه آموزشی خود اخراج شوند و باعث آسیب طولانی مدت شغلی شوند.
• لکه رونوشت. سابقه آن می تواند یک نقطه سیاه دائمی در کارنامه تحصیلی شما باشد و بر فرصت های تحصیلی و شغلی آینده تأثیر بگذارد.

اگر صرفاً با یک هشدار از این موارد خارج شدید، خود را خوش شانس بدانید.

نتیجه